Archive | Φεβρουαρίου 2015

Η HUBRO μιλάει στον Meidell


Stephan: It was a very special and great experience. We met so many generous and welcoming people, and got to see a some beautiful places outside of the big cities as well.

HUBRO: It was your first time in Japan, wasn´t ? What surprised you the most.

Stephan: Yes. The respect people treat each other with is something that really struck me – there was a sense of honor in any profession. That was a really powerful experience. I was also surprised of how many bands they put on stage during one night, haha. We played two nights with five other bands. The audience has great stamina. Rush hour is of course something you can never be prepared for, the swarm of people is mind-numbing.

HUBRO: Japan is a great food country. Did you eat anything you haven´t eaten before?

Stephan: Oh, the food was unbelievable. We spent a few nights in traditional houses – Ryokan – and ate traditional dinner and breakfast. It was an abundance of small delicious dishes I’ve never eaten before. I didn’t know so many kinds of tofu existed! I didn’t go for the suicide-blowfish, though.

HUBRO: You are about to start a solo tour of Norway now. Where are you going to play, and what can the audiences expect?

Stephan: I’m mostly playing in the northern part of Norway, starting off at a nice festival called Nødutgang in Bodø . Then I’m playing in a small village called Kabelvåg, and then in the city of Tromsø, which will be the furthest I’ve ever been to the north. Later on I’ll play in Trondheim and Stavanger. The audience can expect some of the same textural landscapes as on the “Cascades” album, but with more percussion, and a stronger rhythmical presence. I’ve called it hypnoritualistic rhythms, but don’t know if that’s an actual thing. I’ll also be using video material from the artist Tolga Balci, who made the “Suspire” video.

HUBRO: The gig in Bergen today is at a benefit concert for Bergen Kjøtt where your studio/rehearsal room is, and where you recorded “Cascades”. Tell us a bit about Bergen Kjøtt and why a benefit concert is necessary.

Stephan: That’s a long story.. In a few words there’s been a struggle this year with keeping Bergen Kjøtt as is – a place for art, artists and studios working without the intervention of commercial interests. The building has gotten new owners, and their first order of business was surprisingly to get rid of the people running the place – the ones we are renting our rooms from. They were the ones renovating Bergen Kjøtt in the first place, and saw the possibilities with this house. Now they’ve had to deal with endless lawsuits from the new owners, and the artists of the house want to do a benefit concert to show what grows in here, and also to show our support for all the hard work our “landlords” have done. It’s also an expression of unity. This is such an important place, and I can’t imagine where I – and many others – would have been without it.

HUBRO: Next weekend – October 18th Cakewalk is doing a one-off project at the Ekko Festival in Bergen – one of the best festivals for electronic music in Norway. The concert is a collaboration with the Berlin based designers and filmmakers of Blank Blank. I´m curious to hear more about this project!

Stephan Meidell: I’m really looking forward to this one! It almost didn’t happen, since both Øystein and Ivar are busy that week. But luckily I got together a real dream-team for this night, with Øyvind Skarbø (Bly De Blyant, 1982), Øystein Moen (Jaga Jazzist, Puma) and Kjetil Møster (Møster!). I’m really happy they could make it. I really admire BlankBlank’s work, and wanted to collaborate with them for a long time. They came up with the idea of using 16mm film and physically manipulating it in realtime. Before the festival they’re releasing a brilliant video for “Transfixed” from our latest album, and for the festival they’ll be doing this live during the concert – projecting it on stage while we play. We’ll play material from both “Wired” and “Transfixed”.

HUBRO: Are there any other acts at the festival that you are planning to check out?

Stephan Meidell: Definitely. I’ve recently discovered  The Haxan Cloak and Shackleton – and I’m looking forward to checking them out. I’m also curious to see Asbjørn Fløs commission for BEK together with Maja Ratkje, Alexander Rishaug and Hilde Sofie Tafjord. There are plenty others, but those are the most immediate ones.

HUBRO: You told me recently that you have been listening to a lot of new electronica lately. I am mostly still listening to the electronica I was into ten years ago I must admit. Have you stumbled a cross something that you think I (and the people reading this) should check out?

Stephan Meidell: This summer I spent a lot of time trying to discover new music. Electronica is such a huge genre, and I must admit I’ve never listened to so much music I didn’t like, haha. But, I found some good stuff. Not all of these are new, but Emptyset, Yves De Mey, Ryoji Ikeda, Kaumwald, Peder Mannerfeld and Ben Frost have some great music. My mates from my studies in Amsterdam – Lumisokea – made a great album called “Apophoenia” in 2011, which is sort of experimental techno with quite an advanced rhythmic approach that I really like – all run hard on tape to get a great, explosive sound. I also like Todd Terje’s debut album. It’s far away from where I normally wander musically, and I later found out I played it at the wrong speed! In the midst of all this I found a band called “Dawn of Midi”. It’s an acoustic piano trio playing in a minimalistic, rhythmically shifting way, reminding me a bit about electronic music. I highly recommend their album “Dysnomia”.

HUBRO: The following weekend – on October 25 you are playing a solo gig at the same festival together with visual artist Birk Nygaard. What does Birk do?

Stephan Meidell: Birk is a much-in-demand VJ from Bergen that mostly deals with video accompanying concerts. On this project – “Dialogues” – we’re both expanding our field. Me with synthesizer and drum machine, and him with analogue wall-clocks triggered with computers (plus video). The music and visuals are highly intertwined, the midi signals used for the music are also used with the visuals. It’s turned into a musical theatre in a sense – it has a story line, however abstract.

HUBRO: So, finally: do you have any new recording plans both as a solo artist and with Cakewalk?

Stephan: Yes, we’re now getting together with Cakewalk to work on some new material in November, and we have some ideas and sketches to work with. For my solo work, I have a lot of new rhythmic ideas on paper, and will start composing this autumn for more musicians. I’m interested in bringing my textures and sounds together with acoustic instruments and see if they can work together. All in all it will be a solo record, but with guests.



Ο κιθαρίστας των Cakewalk μεγαλουργεί…


Ο Stephen Meidell είναι ο κιθαρίστας των Cakewalk, που είχαν δώσει το 2012 το φοβερό άλμπουμ “Wired”, για το οποίο είχα γράψει παλαιότερα (18/1/2013) και στο δισκορυχείον. Στο “Cascades” ο Meidell, που χειρίζεται κιθάρες, μπάσο, drummachine, αναλαμβάνοντας και τις σχετικές φωνές, προβαίνει στη σύν-θεση ενός υλικού καταγεγραμμένου σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, αυτοσχεδιαστικό κατά βάση, το οποίον επανατοποθετεί μέσα σ’ ένα ενιαίο πειραματικό πλαίσιο. Οι ελεγχόμενοι θόρυβοι, η ελαφρώς βιομηχανική ατμόσφαιρα, οι κιθαριστικοί new-age αρπισμποί και το electro continuo στοbackground, αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά ενός άλμπουμ (LP διακοσίων αριθμημένων αντιτύπων), που μπορεί να ενδιαφέρει ακροατές ποικίλων γραμμών εκκίνησης.


Contemporary jazz με την υπογραφή Stephan Meidell



***Πολύ σύντομα πληροφορίες…

Ιρανική contemporary στα καλύτερά της!


«Το άλμπουμ περιλαμβάνει συνθέσεις των Nima A. Rowshan και Ardavan Vossoughi. Το “Dark Clouds”  (για  piano  quintet) του Rowshan είναι ένα ευχάριστο κομμάτι, με το πιάνο σε ρόλο περιγραφικό και με τα έγχορδα να μελωδούν, ενώ το “StringQuartet No.1” έχει περισσότερη περιπέτεια εντός του. Minimal αλλού, αλλού με κάποιες πειραματικές νύξεις, μου έφερε στο νου την «Κάθοδο των Εννέα» του Μιχάλη Χριστοδουλίδη (λόγω βιόλας; – ίσως). Φοβερό το τελευταίο ρυθμικό μέρος (κάπως σαν… Χριστόδουλος Χάλαρης της παλιάς εποχής). Το “Development of Silence” (για String Quartet) του ArdavanVossoughi είναι αφιερωμένο στον Giya Kancheli (ένα ατμοσφαιρικό, πομπώδες, σαν προσευχή θέμα, με… θεόπνευστη αφήγηση), ενώ το “Pairika” (για guitar quintet) είναι ένα παράξενο track με κιθαριστικά… clusters, υπέροχα κλασικά ηχοτοπία α λα De Falla, strings κρεσέντα, αραβο-ισπανικές αναφορές, και όλα τούτα χωρίς να χάνεται το, μόνιμο, λυρικό υπόβαθρο.»


Και άλλη μία παρουσίαση του «Vagabonde Blu» από το πάντοτε αξιόπιστο «Δισκορυχείον»


Δεν είναι σύνηθες ν’ ακούς σύγχρονα έργα για σόλο ακορντεόν. Αλλά και ο Νορβηγός Frode Haltli, στην περίπτωσή μας, πρώτα κυκλοφόρησε τρία «προσωπικά» CD σε συνεργασία με άλλους, πριν αποφασίσει να δώσει το πρώτο δικό του σόλο. Το “Vagabonde Blu” είναι ένα παράξενο άλμπουμ. Και τα τρία tracksπου περιλαμβάνει, το φερώνυμο “Vagabonde blu” (1998) τουSalvatore Sciarrino, το “Flashing” (1985) του Arne Nordheim και το “Ein kleines…” (1998) του Aldo Clementi είναι αβαντγκαρντίστικα tracks, απέχοντας παρασάγγας από ’κείνο που έχουμε όλοι, ή οι περισσότεροι έστω, στο μυαλό μας ως… ρεπερτότιο ακορντεόν. Η πρώτη σύνθεση μοιάζει σαν επένδυση από ταινία τρόμου. Απείρως υποβλητική και… αντηχητική, σκορπά ανάλογα ρίγη. Από την άλλη, το “Flashing” σου δίνει περισσότερο τη… βεβαιότητα της «σύγχρονης μουσικής», ενώ το “Ein kleines…” ακούγεται κάπως σαν… new age. Μία αργά εξελισσόμενη σύνθεση, με στοιχεία… υπερκόσμια.


Ένα ακορντεόν…διαφορετικό από οτιδήποτε έχετε ακούσει μέχρι τώρα!


Από το έγκριτο

«What is your favorite solo accordion album? While you’re searching your brain for an answer, I’ll try to make the case for the hauntingly sparse Vagabonde Blu by Frode Haltli. With three tracks stretched over 42 minutes, Haltli takes a road seldom traveled by performing works by Salvatore Sciarrino, Arne Nordheim and Aldo Clementi inside Emanuel Vigeland’s mausoleum.

The acoustic effects achieved within the room under these circumstances are the types of things that a solid-state technician would just love to replicate. If Haltli were to inject the sound with the same little fits and starts in a conventional studio, it would just sound odd. Within this performance space however, it’s ghostly. When he smacks his hand against the keys to achieve an atonal cluster chord, it’s not unlike a startling thunderclap. Vagabonde Blu spooks, but not without a newfound sense of wonder.»




Απολαύστε «υπεύθυνα»!


«Παράξενα τραγούδια από την Ουκρανία περιέχει το CD “A Tangle Of Mokosha” [The Lollipoppe Shoppe/ Nexsound, 2010] των Ojra& Kiritchenko. Πώς παρουσιάζονται εντός; Ως… “authentic Ukrainian folk songs of pagan and christian origins, mostly from eastern part of Ukraine”. Μάλιστα. Σαφές, όσον αφορά στο τι λέγεται, λιγότερο σαφές όσον αφορά στο τι ακριβώς εννοείται.  

Ξεκινώντας από το δικό μου (και πολλών άλλων υποθέτω) μειονέκτημα να μην αντιλαμβάνομαι το περιεχόμενο των στίχων, λέω, εκ πρώτης, πως το άκουσμα, ως άκουσμα, δεν μας είναι «ξένο», αν αναλογιστούμε το τι έχει φθάσει στ’ αυτιά μας τα τελευταία 20-25 χρόνια… από την Σαβίνα Γιαννάτου πρώτα-πρώτα. Εννοώ πως στην περίπτωση των Ojra & Kiritchenkoεκείνο που προέχει είναι η κατάδειξη ενός τρόπου τραγουδίσματος θρησκευτικής, παγανιστικής προέλευσης (βάσει των όσων διαβάζουμε στο cover) και από ’κει και πέρα η μέθοδος ενσωμάτωσής του στα σημερινά αισθητικά καθέκαστα. Υπάρχουν «μπροστά», λοιπόν, τα γυναικεία φωνητικά και «πίσω» όλη εκείνη η παραδοσιακή και ηλεκτρονική ενοργάνωση, που παρέχει στο άκουσμα μιαν αρχική αντισυμβατική όψη. Ο AndreyKiritchenko κάνει, επί τούτου, πολύ καλή δουλειά όσον αφορά στη διαχείριση των ποικίλων επιτόπιων εγγραφών, ενώ και με τη βοήθεια των ηλεκτρονικών μεταφέρει το ακρόαμα ένα βήμα «πιο πέρα» – στο weird, που οικοδομούν χρόνια τώρα οι Φινλανδοί της Fonal, οι Βρετανοί της folktronica (άκου τους Tuung) και διάφοροι άλλοι… Ιταλοί, ας πούμε, που παραλλάσσουν ευφυώς τα «γκρεκάνικα».

Οι Ojra & Kiritchenko, που δεν είναι ντούο αλλά συγκρότημα αποτελούμενο εκ των  Halyna  Breslavets  φωνή,  kazoo,  Natalka Dudynska βιολί, Petro Yuha sopilka (ευθύαυλος) dvoyanka (διπλό φλάουτο), κιθάρα  Yurko Yefremov  μπάσο,  dulcimer,  drymba(άρπα των σαγονιών), bayan, buhay (είδος ντραμ), kalimba και Andrey Kiritchenko ηλεκτρονικά, field  recordings,  harmonica,  κρουστά, έχουν προφανώς την πλήρη εικόνα της σχετικής παράδοσης (του τόπου τους), και αυτήν ακριβώς επιθυμούν να αναμορφώσουν, παρουσιάζοντας ένα άγριο και υποβλητικό folk, που μπορεί να άρχεται από τους Comus (όπως, ίσως, πουν ορισμένοι), ακολουθώντας όμως το δικό του δρόμο. (Τα κομμάτια “Luli-luli”, “Dva holuby” και “Na yordantsi” εκεί προς το μέσον του CD είναι άπαικτα. Ειδικώς το δεύτερο ακούγεται σαν στοιχειωμένο “Ederlezi”).»


Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Shadow Woods Metal Fest

annual private music and camping festival


Reviews and blog home of Shadow Woods Metal Fest


per non dimenticare

Free Trip Downl Hop

Free listening and free download (mp3) chill and down tempo music (album compilation ep single) for free (usually name your price). Full merged styles: trip-hop electro chill-hop instrumental hip-hop boombap indie psy dub step d'n'b reggae wave sainte-pop rock alternative cinematic organic classical world jazz soul groove balkan .... Discover lots of underground and emerging artists from around the world.


totestonly wordpress

The Last Mixed Tape

Irish Indie Music News, Reviews, Interviews and Playlists

Heathen Harvest

Illuminating the Post-Industrial Underground


Hardcore/Punk Band

♪ ♫ Odd Meter Mix ♫ ♪

Music in odd meters, changing meters, unusual time signatures


" ...and still spinning with the times"

Behind the Lens

Photography by Nawfal Johnson Nur


Movies, thoughts, thoughts about movies.

Sharing my creative journey...

Hyper-Noise Aesthetics

The Art of Noise as Monster Sacré


I'm not bad, I'm just drawn that way

Syncopated Eyeball

Creepy Spooky Lovely Nice

A Simple Note

Bits and pieces of life to be (not) forgotten

Soul Dipper

Spirit Builder by Design

Breath of Joy

Live life less serious


...Still Taking Roughly 25 Pills a Day. Boom, I guess.

Everyone's Devil

confessions of an adversary

Bauernfeind Family

Food, Travel, History

ο δύτης των νιπτήρων

καταδύσεις ποικίλης ύλης

Entertaining Research

Alicious Adventures of a Malkanthapuragudi-an! (Perseus cluster -- thanks to Chet at Science Musings blog)

Eric E Photo

Nature Inspired: Thoughts & Images


education and inspiration for visual storytellers

from swerve of shore

a travel and photography blog by aaron joel santos

Joshi Daniel Photography

Images of People Photoblog

WordPress News

WordPress News

The Lemonade Chronicles

A quixotic quest for the bright side.

Ah dad...

I need the funny because they're teenagers now

Homeschoolers Anonymous

A Project of Homeschool Alumni Reaching Out

Laurie Works

Intuitive Tarot Guidance

Phil RetroSpector


Ward 2 Guelph: The Deuce

News and Information on what's happening in Ward 2, and in the City of Guelph