Νορβηγικό fusion από τα λίγα…

61LU2bbtHuL._SL500_AA280_

Μια παλιότερη κριτική που είχε δημοσιευτεί στο http://www.avopolis.gr , για το ‘ελεύθερο’, εξαιρετικό «Bring It On» των Jon Eberson Trio:

«Στο διάβα του χρόνου η jazz μουσική, περισσότερο ίσως από κάθε άλλη, συνδέθηκε με την ελεύθερη φόρμα, την ελεύθερη έκφραση. Από την εμφάνιση του bebop, στη δεκαετία του 1940 και έπειτα, διατηρεί σταθερά κάποιες παραφυάδες που αρνούνται να υποταχθούν σε φορμαλιστικές λογικές. Ακόμα και στις μέρες μας, όπου οι φόρμες και οι δομές έχουν πια περάσει στο στάδιο της αέναης ανακύκλωσης, υπάρχουν μουσικοί οι οποίοι δημιουργούν ακολουθώντας το καλλιτεχνικό πνεύμα ενός John Coltrane, ενός Sun Ra, ενός Ornette Coleman ή ενός Albert Ayler. Ονόματα όπως λ.χ. ο John Zorn, ο Evan Parker, o Fred Frith ή ο Rob Mazurek διατηρούν ψηλά τη σημαία της «ελευθεριακής» jazz σε εποχές οι οποίες κάθε άλλο παρά ευνοούν τη δίχως συμβάσεις δημιουργία. Σε τέτοια μουσικά πεδία κινείται και ο Νορβηγός κιθαρίστας Jon Eberson, ο οποίος έχοντας ανδρωθεί (και) στα χωράφια του fusion, έχει καθιερωθεί εδώ και πολλά χρόνια στη σκανδιναβική χερσόνησο. Στη συγκεκριμένη δουλειά, συμπράττει με τον Per Zanussi στο κοντραμπάσο και τον Torstein Lofthus στα τύμπανα (και λοιπά κρουστά αμφότεροι) –καθώς πληροφορούμαι (μη διαθέτοντας ίδια γνώση), επίσης εκ των αναγνωρισμένων μουσικών της χώρας τους. Το Bring It On των Jon Eberson Trio είναι λοιπόν ένας δίσκος βασισμένος σε αυτοσχεδιαστικές διαθέσεις, σε συνθέσεις με ελεύθερες φόρμες, όπου οι free jazz πειραματισμοί συναντούν το fusion του John McLaughlin. Η κιθάρα του Eberson είναι αναμφισβήτητα το ηγετικό όργανο, ορίζοντας τις συντεταγμένες της εκάστοτε κίνησης, πότε «τραβώντας» τις νότες και πότε οργώνοντας τις jazz και blues κλίμακες με τρομερή δεινότητα. Το δε rhythm section, εξίσου ικανό εκτελεστικά, ακολουθεί τις δυναμικές της κιθάρας –παίρνοντας όμως και τις κατάλληλες πρωτοβουλίες όπου αυτό χρειάζεται– δημιουργώντας ένα ηχητικό πλέγμα όχι τόσο προσηλωμένο στις τυπικές, ρυθμικές του αρμοδιότητες, αλλά περισσότερο σε παρόμοιο με την κιθάρα λειτουργικό ρόλο. Πάρτε για παράδειγμα τη δεκατριάλεπτη σύνθεση “The Refridgerator”, αρκετά χαρακτηριστική για το συμβαίνει στον δίσκο: στο πρώτο μισό το παιγμένο με δοξάρι κοντραμπάσο του Zanussi και τα τύμπανα του Lofthus ακολουθούν τις δυναμικές του Eberson σχεδόν ευλαβικά, διατηρώντας βέβαια τη δική τους αυθύπαρκτη φύση. Όταν, αργότερα, τους δίνεται ο χώρος, δημιουργούν ένα διαολεμένα ευφάνταστο δίλεπτο σόλο, διατηρώντας και για αργότερα τη σχετική πρωτοβουλία των κινήσεων, ώστε να φέρουν το κομμάτι σε ένα συνολικό σπάσιμο διαρκείας μέχρι το τελικό ξεφούσκωμα. Η διάθεση αυτή να ξεπεραστούν συνθετικές μανιέρες και πιο «παραδοσιακές» λειτουργίες των οργάνων (αναφέρομαι στη ρυθμικότητα που «παραδοσιακά» εξυπηρετούν το μπάσο και τα τύμπανα) θα πρέπει να εξεταστεί όχι μόνον από την αποδομητική της διάσταση, αλλά και από τη δημιουργική της –αν θέλουμε τουλάχιστον να δούμε το ζήτημα με την περισσότερη δυνατή σφαιρικότητα. Θέλω να πω πως, εντάξει, καταλαβαίνει κανείς εύκολα 1 / 2Bring It On την ανοικτή αμφισβήτηση των θεσμοθετημένων πλαισίων, αλλά τι προτείνεται; Το τρίο με την αναμφισβήτητη εκτελεστική του δεινότητα, δημιουργεί ανά διαστήματα εξαιρετικές συνθήκες αυτοσχεδιαστικής μουσικής, είναι όμως –για τον ίδιο ακριβώς λόγο– επιρρεπές σε ένα είδους σολιστικού βερμπαλισμού, με τους συντελεστές του να πελαγοδρομούν σε έναν παροξυσμό τριών παράλληλων σόλο. Είναι φορές, δηλαδή, όπου το λαβυρινθώδες περιβάλλον που οικοδομείται σου φαντάζει εξαιρετικά ελκυστικό και άλλες που κουράζεσαι από την αδιάκοπη τρεχάλα των σόλο, τα οποία (αυτές τις κάποιες φορές) φαντάζουν επίπεδα (χρησιμοποιώντας περιορισμένες χροιές), σαν να μπαίνεις σε έναν λαβύρινθο διαφορετικό διακοσμητικά από τον προηγούμενο, με την ίδια όμως έξοδο διαφυγής. Αισθάνεσαι ότι σου λείπει ένα μέρος της συγκίνησης, του ενθουσιασμού. Είναι, ούτως ή άλλως, δύσκολη, απαιτητική μουσική, πολλές φορές και δύστροπη (τόσο στο επίπεδο της ακρόασης όσο και στα περαιτέρω). Το ποιοτικό όμως βάθος αρκετών συνθέσεων (“Cool Cats”, “The Refridgerator” και “Strange Bars” μπορούν να αναφερθούν ενδεικτικά) γλιτώνει τελικά τον δίσκο από το να γίνει κουραστικός. Εν ολίγοις, ενώ είμαι βέβαιος για την αποδομητική ικανότητα των Jon Eberson Trio, δεν είμαι και τόσο όσον αφορά στη δημιουργική προσέγγιση του Bring It On.»

Ετικέτες:,

About Recordisc

Η Recordisc δημιουργήθηκε στα τέλη του 2008 και πρωταρχικός της στόχος είναι να παρουσιάσει και να διαδώσει ρεύματα και κινήματα, τόσο νέα, όσο παλιά- γνωστά και άγνωστα, από ένα ευρύ φάσμα μουσικής, αλλά και να συμβάλλει στην επικοινωνία των πολιτισμών μέσα από αυτήν. Σε πείσμα των χαλεπών καιρών που διανύουμε! Από αυτόν τον στόχο/σκοπό πήρε και τ’ όνομά της η Recordisc: Record/Disc, δίσκος και Record ρεκόρ. Και εδώ είναι το τόλμημα αυτού του εγχειρήματος. Να τοποθετήσει την «αληθινή» Μουσική ψηλά, εντός & εκτός των Ελληνικών συνόρων. Η Recordisc διανέμει σήμερα τις παρακάτω εταιρείες: AK MUSIC, Elec-Trip (Τουρκία) EGREM (Κούβα) Electrecord (Ρουμανία) Erased Tapes (Ηνωμένο Βασίλειο). 12 Tonar, KIMI/Brak (Ισλανδία) FONAL (Φινλανδία) Rune Grammofon, Jazzaway (Νορβηγία) Obuh (Πολωνία) HERMES (Ιράν)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Shadow Woods Metal Fest

annual private music and camping festival

Metallomusikum

Music, Metal, Mayhem

Clunk Magazine

Surf, Music, Lifestyle

AspettaUnMemento

per non dimenticare

Free Trip Downl Hop

Free download trip-hop and downtempo music, full merged styles. discover lots of underground and emerging artists from around the world.

totestonly

totestonly wordpress

The Last Mixed Tape

Irish Indie Music News, Reviews, Interviews and Playlists

Heathen Harvest

Illuminating the Post-Industrial Underground

I WANT THE MOON

Hardcore/Punk Band

♪ ♫ Odd Meter Mix ♫ ♪

Music in odd meters, changing meters, unusual time signatures

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

Behind the Lens

Photography by Nawfal Johnson Nur

CURNBLOG

Movies, thoughts, thoughts about movies.

graceandivy.wordpress.com/

Sharing my creative journey...

a/man/called/...

I'm not bad, I'm just drawn that way

Syncopated Eyeball

Creepy Spooky Lovely Nice

A Simple Note

Bits and pieces of life to be (not) forgotten

Soul Dipper

Spirit Builder by Design

Breath of Joy

Live life less serious

Fibromy-Awesome

...Still Taking Roughly 25 Pills a Day. Boom I guess.

Everyone's Devil

confessions of an adversary

Bauernfeind Family

Food, Travel, History

ο δύτης των νιπτήρων

καταδύσεις ποικίλης ύλης

An und für sich

An anomalous humanities blog

Entertaining Research

Alicious Adventures of a Malkanthapuragudi-an! (Perseus cluster -- thanks to Chet at Science Musings blog)

Eric E Photo

Nature Inspired: Thoughts & Images

Photofocus

education and inspiration for visual storytellers

rad infinitum

people, politics, poetry; pop culture, pilgrimage, plesiosaurs.

From Swerve of Shore

A Blog by Photographer Aaron Joel Santos

Joshi Daniel Photography

Images of People Photoblog

WordPress News

WordPress News

The Lemonade Chronicles

A quixotic quest for the bright side.

Ah dad...

I need the funny because they're teenagers now

Homeschoolers Anonymous

A Project of Homeschool Alumni Reaching Out

Laurie Works

My Resilience Story

BOOTLEGSMADE4WALKING

Phil RetroSpector, Bedroom Producer & Part-time Genius

Ward 2 Guelph: The Deuce

News and Information on what's happening in Ward 2, and in the City of Guelph

Αρέσει σε %d bloggers: