Archive | Μαρτίου 2014

Pleased To Meet You: «Portecho»

Μερικές πληροφορίες για τους Portecho, από το http://changingturkey.com/:

A-1406818-1299549179

PORTECHO – BIO

Tan Tuncag and Deniz Cuylan got together in 2005 to form Portecho, Turkey’s hippest act and a „fast rising band“ with a „radiant future“ as The New York Times points out. The duo signed to Elec-Trip Records and recorded both their debut, „Undertone“ and their second album, „Studio Plastico“, with producer and music director Oguz Kaplangi.

In the second album, Portecho have maintained their unique voice while introducing variations into the rhythms they are known to use. The tracks do have a touch of the 80’s but the artists have generally refrained from sticking with a single period in music as their reference. The rhythms borrow from r&b, breakdance or breakbeat and the melodies in this album are mostly of the major kind. “Studio Plastico” is a record with character that will put a smile on your face whether you are on the dance floor or just quietly listening to the album in the privacy of your home.

 

Tan Tuncag: Vocals, synths

Deniz Cuylan: Synths, guitar

In concerts, Portecho can be accompanied by live drums and bass guitar.

Concerts in Europe:

Portecho played in many reputable venues including Melkweg (Amsterdam),

Fabbrica Europa (Florence) and Sodra Teatern (Stockholm).

Music Videos:

Portecho have two music videos from their debut.

Award:

Portecho have received the „Best electronic music artist“ award at the Radio Bosphorus 4. Music Awards.

Biographies:

Tan Tuncag, who combines electronica with acoustic elements in his music, embarked on a musical adventure in London where he played in several clubs. After his return to Turkey, Tan Tuncag became one of the leaders of new cross-platform art in Turkey, he has been writing music for theatre, films, TV and commercials. Tuncag has performed in the same events with prominent DJs and electronica groups such as Plaid, Mouse on Mars, The Orb, and Chemical Brothers. Apart from Portecho, Tan Tunçağ also has a Turkish downtempo/rock band, called  “Mira”.

Deniz Cuylan brings an alternative angle to modern music through his mixture of groovy electronica and jazz. In addition to performing on stage, he has produced music for television, movies, commercials and fashion shows (Dusseldorf and Moscow), hosted the radio show “Tirtillar”, and he was the editor of the alternative lifestyle-music magazine “Bant”. He first became known in Turkey for his “Maya” project whose “Telecine” album was released in 2003. In 2007, he released an illustration book/album called “Netame” in collaboration with the well-known illustrator Sadi Guran and writer Senem Akcay. Deniz Cuylan has completed an album with the ethnic-electronic music band, Norrda. This album titled “Infinite Face” was released by Akkiraz Muzik in 2007.

Φτάσαμε τα 200 posts!

Ευχαριστούμε τους αναγνώστες μας…

Thank you for following our posts:

download (2)

Νορβηγικό fusion από τα λίγα…

61LU2bbtHuL._SL500_AA280_

Μια παλιότερη κριτική που είχε δημοσιευτεί στο http://www.avopolis.gr , για το ‘ελεύθερο’, εξαιρετικό «Bring It On» των Jon Eberson Trio:

«Στο διάβα του χρόνου η jazz μουσική, περισσότερο ίσως από κάθε άλλη, συνδέθηκε με την ελεύθερη φόρμα, την ελεύθερη έκφραση. Από την εμφάνιση του bebop, στη δεκαετία του 1940 και έπειτα, διατηρεί σταθερά κάποιες παραφυάδες που αρνούνται να υποταχθούν σε φορμαλιστικές λογικές. Ακόμα και στις μέρες μας, όπου οι φόρμες και οι δομές έχουν πια περάσει στο στάδιο της αέναης ανακύκλωσης, υπάρχουν μουσικοί οι οποίοι δημιουργούν ακολουθώντας το καλλιτεχνικό πνεύμα ενός John Coltrane, ενός Sun Ra, ενός Ornette Coleman ή ενός Albert Ayler. Ονόματα όπως λ.χ. ο John Zorn, ο Evan Parker, o Fred Frith ή ο Rob Mazurek διατηρούν ψηλά τη σημαία της «ελευθεριακής» jazz σε εποχές οι οποίες κάθε άλλο παρά ευνοούν τη δίχως συμβάσεις δημιουργία. Σε τέτοια μουσικά πεδία κινείται και ο Νορβηγός κιθαρίστας Jon Eberson, ο οποίος έχοντας ανδρωθεί (και) στα χωράφια του fusion, έχει καθιερωθεί εδώ και πολλά χρόνια στη σκανδιναβική χερσόνησο. Στη συγκεκριμένη δουλειά, συμπράττει με τον Per Zanussi στο κοντραμπάσο και τον Torstein Lofthus στα τύμπανα (και λοιπά κρουστά αμφότεροι) –καθώς πληροφορούμαι (μη διαθέτοντας ίδια γνώση), επίσης εκ των αναγνωρισμένων μουσικών της χώρας τους. Το Bring It On των Jon Eberson Trio είναι λοιπόν ένας δίσκος βασισμένος σε αυτοσχεδιαστικές διαθέσεις, σε συνθέσεις με ελεύθερες φόρμες, όπου οι free jazz πειραματισμοί συναντούν το fusion του John McLaughlin. Η κιθάρα του Eberson είναι αναμφισβήτητα το ηγετικό όργανο, ορίζοντας τις συντεταγμένες της εκάστοτε κίνησης, πότε «τραβώντας» τις νότες και πότε οργώνοντας τις jazz και blues κλίμακες με τρομερή δεινότητα. Το δε rhythm section, εξίσου ικανό εκτελεστικά, ακολουθεί τις δυναμικές της κιθάρας –παίρνοντας όμως και τις κατάλληλες πρωτοβουλίες όπου αυτό χρειάζεται– δημιουργώντας ένα ηχητικό πλέγμα όχι τόσο προσηλωμένο στις τυπικές, ρυθμικές του αρμοδιότητες, αλλά περισσότερο σε παρόμοιο με την κιθάρα λειτουργικό ρόλο. Πάρτε για παράδειγμα τη δεκατριάλεπτη σύνθεση “The Refridgerator”, αρκετά χαρακτηριστική για το συμβαίνει στον δίσκο: στο πρώτο μισό το παιγμένο με δοξάρι κοντραμπάσο του Zanussi και τα τύμπανα του Lofthus ακολουθούν τις δυναμικές του Eberson σχεδόν ευλαβικά, διατηρώντας βέβαια τη δική τους αυθύπαρκτη φύση. Όταν, αργότερα, τους δίνεται ο χώρος, δημιουργούν ένα διαολεμένα ευφάνταστο δίλεπτο σόλο, διατηρώντας και για αργότερα τη σχετική πρωτοβουλία των κινήσεων, ώστε να φέρουν το κομμάτι σε ένα συνολικό σπάσιμο διαρκείας μέχρι το τελικό ξεφούσκωμα. Η διάθεση αυτή να ξεπεραστούν συνθετικές μανιέρες και πιο «παραδοσιακές» λειτουργίες των οργάνων (αναφέρομαι στη ρυθμικότητα που «παραδοσιακά» εξυπηρετούν το μπάσο και τα τύμπανα) θα πρέπει να εξεταστεί όχι μόνον από την αποδομητική της διάσταση, αλλά και από τη δημιουργική της –αν θέλουμε τουλάχιστον να δούμε το ζήτημα με την περισσότερη δυνατή σφαιρικότητα. Θέλω να πω πως, εντάξει, καταλαβαίνει κανείς εύκολα 1 / 2Bring It On την ανοικτή αμφισβήτηση των θεσμοθετημένων πλαισίων, αλλά τι προτείνεται; Το τρίο με την αναμφισβήτητη εκτελεστική του δεινότητα, δημιουργεί ανά διαστήματα εξαιρετικές συνθήκες αυτοσχεδιαστικής μουσικής, είναι όμως –για τον ίδιο ακριβώς λόγο– επιρρεπές σε ένα είδους σολιστικού βερμπαλισμού, με τους συντελεστές του να πελαγοδρομούν σε έναν παροξυσμό τριών παράλληλων σόλο. Είναι φορές, δηλαδή, όπου το λαβυρινθώδες περιβάλλον που οικοδομείται σου φαντάζει εξαιρετικά ελκυστικό και άλλες που κουράζεσαι από την αδιάκοπη τρεχάλα των σόλο, τα οποία (αυτές τις κάποιες φορές) φαντάζουν επίπεδα (χρησιμοποιώντας περιορισμένες χροιές), σαν να μπαίνεις σε έναν λαβύρινθο διαφορετικό διακοσμητικά από τον προηγούμενο, με την ίδια όμως έξοδο διαφυγής. Αισθάνεσαι ότι σου λείπει ένα μέρος της συγκίνησης, του ενθουσιασμού. Είναι, ούτως ή άλλως, δύσκολη, απαιτητική μουσική, πολλές φορές και δύστροπη (τόσο στο επίπεδο της ακρόασης όσο και στα περαιτέρω). Το ποιοτικό όμως βάθος αρκετών συνθέσεων (“Cool Cats”, “The Refridgerator” και “Strange Bars” μπορούν να αναφερθούν ενδεικτικά) γλιτώνει τελικά τον δίσκο από το να γίνει κουραστικός. Εν ολίγοις, ενώ είμαι βέβαιος για την αποδομητική ικανότητα των Jon Eberson Trio, δεν είμαι και τόσο όσον αφορά στη δημιουργική προσέγγιση του Bring It On.»

Ο εγχώριος μουσικός ‘τύπος’ για το 2πλό cd των Enescu-Lipatti…

edc430

Μια προσέγγιση-«κριτική» στο σπουδαίο διπλό cd των Enescu & Lipatti, από το http://www.avopolis.gr:

«Ο συνθέτης βιολονίστας μαέστρος και δάσκαλος George Enescu (1881-1955) και ο πιανίστας και συνθέτης Dinu Lipatti (1917-1950) –ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε νεαρότατη ηλικία από ανίατη ασθένεια–υπήρξαν συμπατριώτες (αμφότεροι Ρουμάνοι), φίλοι και συνεργάτες. Ο Lipatti έχει ηχογραφήσει έργα για πιάνο του Enescu, ενώ οι δύο τους έχουν ηχογραφήσει έργα του δεύτερου για βιολί και πιάνο (Σονάτα νούμερο 2 και 3, Op. 6 και 25, αντίστοιχα).

Το πρόβλημα με ιστορικές ηχογραφήσεις σαν και το Interpreteaza Enescu Si Lipatti των George Enescu & Dinu Lipatti είναι η ίδια η ποιότητα του ήχου. Ειδικά η λιγότερο ή περισσότερο πολυπληθής ορχήστρα είναι καλό να ακούγεται καθαρά γιατί αλλιώς χάνεται η μαγεία της ακρόασης. Αλλά και τα έργα μουσικής δωματίου στη συγκεκριμένη ιστορική ηχογράφηση είναι θολά και θορυβώδη, μην αφήνοντάς σου περιθώριο να διακρίνεις πέρα από τη συγκίνηση να ακούς τον ίδιο τον Enescu να παίζει τα ίδια του τα έργα με την ιδιότητα του βιολονίστα. Δεν μπορείς έτσι, να αποκομίσεις μια καθαρή εικόνα για τα έργα–τόσο τα δικά του, όσο και του Lipatti.

Ωστόσο, ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις κάποιο έργο με αξία και ιδιαιτερότητα στη γραφή ξεπερνά τις ηχητικές δυσκολίες. Πιο συγκεκριμένα, η “Sonatina Pentru Mana Stanga” του Lippati είναι ένα μικρό κομψοτέχνημα πιανιστικής γραφής το οποίο, παρ’ όλη τη δεξιοτεχνική πλευρά του –ειδικά το πρώτο μέρος είναι ένα συνεχές κατεβατό από νότες–αποδεικνύεται υπέροχο στο άκουσμα, όντας απλό και συνεπές με σαφείς αναφορές στον Ούγγρο συνθέτη Bela Bartok. Επίσης ο Lipatti, μέσω της μακρινής αυτής ηχητικής καταγραφής αποδεικνύει τη φήμη που τον ακολουθούσε εν ζωή για την ερμηνευτική του ικανότητα. Είναι ίσωςτο μόνο έργο για το οποίο αξίζει να προμηθευτεί κανείς το εν λόγω CD, λαμβάνοντας βέβαια υπόψη τις ηχητικές δυστοκίες στο άκουσμα των υπολοίπων συνθέσεων.»

Παρουσίαση στο CNN Turk…

Μια σύντομη παρουσίαση του Serdar Barcin, για το «Barbun» στο CNN Tutk:

Οι Motorpsycho επί σκηνής…

Μερικές όμορφες φωτογραφίες από την ζωντανή εμφάνιση των Motorpsycho, στο Haugesund το 2012, όπου παρουσιάσανε το σπουδαίο «The Death Defying Unicorn» (πηγή: http://johannasvisions.com/)

mp2 mp7 mp11 mp15

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Shadow Woods Metal Fest

annual private music and camping festival

Metallomusikum

Music, Metal, Mayhem

Clunk Magazine

Surf, Music, Art & Lifestyle

AspettaUnMemento

per non dimenticare

Free Trip Downl Hop

Free listening and free download (mp3) chill and down tempo music (album compilation ep single) for free (usually name your price). Full merged styles: trip-hop electro chill-hop instrumental hip-hop boombap indie psy dub step d'n'b reggae wave sainte-pop rock alternative cinematic organic classical world jazz soul groove balkan .... Discover lots of underground and emerging artists from around the world.

totestonly

totestonly wordpress

The Last Mixed Tape

Irish Indie Music News, Reviews, Interviews and Playlists

Heathen Harvest

Illuminating the Post-Industrial Underground

I WANT THE MOON

Hardcore/Punk Band

♪ ♫ Odd Meter Mix ♫ ♪

Music in odd meters, changing meters, unusual time signatures

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

Behind the Lens

Photography by Nawfal Johnson Nur

CURNBLOG

Movies, thoughts, thoughts about movies.

graceandivy.wordpress.com/

Sharing my creative journey...

a/man/called/...

I'm not bad, I'm just drawn that way

Syncopated Eyeball

Creepy Spooky Lovely Nice

A Simple Note

Bits and pieces of life to be (not) forgotten

Soul Dipper

Spirit Builder by Design

Breath of Joy

Live life less serious

Fibromy-Awesome

...Still Taking Roughly 25 Pills a Day. Boom I guess.

Everyone's Devil

confessions of an adversary

Bauernfeind Family

Food, Travel, History

ο δύτης των νιπτήρων

καταδύσεις ποικίλης ύλης

Entertaining Research

Alicious Adventures of a Malkanthapuragudi-an! (Perseus cluster -- thanks to Chet at Science Musings blog)

Eric E Photo

Nature Inspired: Thoughts & Images

Photofocus

education and inspiration for visual storytellers

rad infinitum

politics, pilgrimage, pop culture, poetry.

From Swerve of Shore

A Blog by Photographer Aaron Joel Santos

Joshi Daniel Photography

Images of People Photoblog

WordPress News

WordPress News

The Lemonade Chronicles

A quixotic quest for the bright side.

Ah dad...

I need the funny because they're teenagers now

Homeschoolers Anonymous

A Project of Homeschool Alumni Reaching Out

Laurie Works

Intuitive Tarot Guidance

Phil RetroSpector

audiopornographerslashdj

Ward 2 Guelph: The Deuce

News and Information on what's happening in Ward 2, and in the City of Guelph