Ο Lucian Ban σε μεγάλη φόρμα…

LUCIAN BAN & ASYMMETRY

 

Ο πιανίστας-συνθέτης Lucian Ban με την πολύτιμη βοήθεια του Asymmetry Quartet, παραδίδει μαθήματα για το πώς θα έπρεπε να ηχεί η σύγχρονη jazz…

Διαβάστε παρακάτω την κριτική που δημοσιεύτηκε στο avopolis.gr, από τον Βαγγέλη Πούλιο:

«Ο Αύγουστος του 2005 ήταν μάλλον ένας κουραστικός, μα και δημιουργικός μήνας για τον Lucian Ban. Δυο διήμερα, εντατικά session ηχογραφήσεων – ένα ως side-man (ή περίπου έτσι) στο κουιντέτο του Alex Harding, τους Blutopia κι άλλο ένα ως ηγέτης του δικού του κουαρτέτου– δεν είναι και εύκολη υπόθεση, αν σκεφτεί τουλάχιστον κανείς τη συμπυκνωμένη πνευματική ενέργεια την οποία οφείλεις να διαχέεις. Έχοντας την ευκαιρία να ακούσω πρόσφατα και τις δύο δουλειές (την παρούσα και το The Calling του Harding), που μόλις φέτος βρήκαν διανομή στη χώρα μας, νομίζω πως ο πιανίστας με καταγωγή από την Τρανσυλβανία της Ρουμανίας και τόπο διαμονής τη Νέα Υόρκη, έβγαλε ασπροπρόσωπους τόσο τους ανθρώπους της Jazzaway για το βήμα που του έδωσαν, όσο και τον εαυτό του για την ποιοτική επάρκεια και των δύο εγχειρημάτων. 

Στο Playground, ο Lucian Ban έχει στο πλευρό του τρεις ικανούς μουσικούς, οι οποίοι συμπληρώνουν το τυπικό jazz κουαρτέτο του: τον Jorge Sylvester στο άλτο σαξόφωνο, τον Brad Jones στο κοντραμπάσο (συμμετείχε και στο The Calling) και τον Derrek Phillips στα τύμπανα. Χρησιμοποίησα τον επιθετικό προσδιορισμό «τυπικό» γιατί νομίζω πως χαρακτηρίζει επαρκώς όχι μόνο τη σύνθεση του κουαρτέτου (αν και μπορεί ο βασικός συνθέτης και ηγέτης του –οBan – να είναι πιανίστας, πρώτο, όμως, όργανο σε μεγάλο μέρος του δίσκου είναι το σαξόφωνο του Sylvester) αλλά και τους μουσικούς του προσανατολισμούς. Χωρίς να έχει απαραίτητη επίπτωση στην τελική ποιοτική αποτίμηση, το τυπικό του προσανατολισμού τους συνίσταται στο ότι σπάνια ξεφεύγουν από ό,τι μπορεί να χαρακτηριστεί ως παραδοσιακή jazz. 

Δεν υπάρχει, ως εκ τούτου, εμφανές το στίγμα τους στον χωροχρόνο: τοPlayground θα μπορούσε (αν και όχι εξίσου εύκολα) να υπάρχει σε καθεμία από τις πέντε προηγούμενες δεκαετίες. Η καλή μουσική, θα μου πείτε, δεν βασίζεται σε χρονικές και χωρικές συνισταμένες, αλλά σε διαχρονικές αξίες. Έλα όμως που το να παίζει κανείς jazz πάνω από το δίχτυ ασφαλείας που προσφέρει η έννοια του παραδοσιακού (ή του διαχρονικού έστω), αισθάνομαι ότι αναιρεί εν μέρει –ή καλύτερα υποβιβάζει– τον ίδιο τον λόγο ύπαρξής της. Ποιος ο λόγος, ας πούμε, να αναπαράγεις τις ελευθεριακές της δομές, απλώς και μόνο για να συντηρηθείς εντός μιας πάλαι ποτέ ριζοσπαστικής φόρμας; Αν η jazz γεννήθηκε (και) για να αμφισβητεί τις φορμαλιστικές σιγουριές, πώς διάολο γίνεται να εγκλωβίζεται σε αυτόν τον δευτερογενή φορμαλισμό; Και στην τελική, ποια είναι, σε αυτή την περίπτωση, η ειδοποιός διαφορά της jazz με άλλα (όμορα ή μη) είδη, τα οποία αρέσκονται στη χρησιμοποίηση κυκλικών δομών; Η απλή αντικατάσταση του μοτίβου κουπλέ/ρεφραίν με το μοτίβο βασικό θέμα/σόλο/βασικό θέμα; 

Η απάντηση στα παραπάνω μπορεί να συνοψιστεί σε μία μόνο λέξη: έκφραση. Μπορεί οι δομές να είναι πολυκαιρισμένες, ειπωμένες με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους στο παρελθόν, όμως ακόμα καταφέρνουν να συγκινούν και να μοιάζουν εξόχως εκφραστικές για πολλούς μουσικούς (του συγκεκριμένου κουαρτέτου συμπεριλαμβανομένου). Το Playground, άλλωστε, δεν ευαγγελίζεται καμία αλλαγή, καμία διάθεση για νεωτερισμούς –κάτι τέτοιο είναι φανερό από τις πρώτες κιόλας νότες του– κι επομένως η παραπάνω συζήτηση μπορεί και να στερείται πραγματικής βάσης. 

Στο Playground του Lucian Ban και των Asymmetry έχουμε να κάνουμε με εννέα συνθέσεις που μοιράζουν ισομερώς τη δημιουργικότητα του κουαρτέτου ανάμεσα σε δυναμικές και σκερτσόζες συνθέσεις και σε άλλες περισσότερο ιδιοσυγκρασιακές και αισθαντικές. Η εναλλαγή μεταξύ των δύο ενεργειακών πόλων καθίσταται βασική, είτε μιλάμε για εναλλαγή σε διαδοχικές συνθέσεις, είτε ακόμα και στην ίδια –όπως λ.χ. γίνεται στο “Hieroglyphics”, ένα κομμάτι που περιέχει ενδιαφέρουσες μεταβάσεις τόσο σε θεματολογικές αναφορές, όσο και σε χρονικές αξίες. Αίσθησή μου πάντως είναι ότι το κουαρτέτο τα καταφέρνει εμφανώς καλύτερα όταν καταπιάνεται με ήρεμα θέματα, με τα “Silence”, “Asymmetry” και “For Giuffre” (η μοναδική σύνθεση την οποία συνυπογράφουν όλοι μαζί και προφανώς αποτελεί φόρο τιμής στον σαξοφωνίστα Jimmy Giuffre) να μου φέρνουν στον νου μουσικούς που κλείνουν τα μάτια κι αφήνουν τα όργανά τους να γίνουν προεκτάσεις του ψυχισμού τους, κατακτώντας έτσι ένα αίσθημα αμεσότητας. 

Το Playground, σε γενικές γραμμές, δεν είναι μεγάλος δίσκος, καθώς δίπλα σε τρεις-τέσσερεις εξαιρετικές συνθέσεις, συνυπάρχουν και κάποιες που μάλλον ρέπουν προς τη μετριότητα. Δεν είναι ικανός να χαράξει το όνομα του Lucian Ban και των Asymmetry ως υπότιτλο σε κάποιο κεφάλαιο της ιστορίας της jazz, ούτε να δημιουργήσει κάποιο νέο. Αν δούμε, βέβαια, το θέμα με ρεαλισμό (και όχι εκλαμβάνοντας τη φωτεινή εξαίρεση ως κανόνα) λίγοι, ελάχιστοι ίσως συγκριτικά με το σύνολο, είναι όσοι διανοίγουν νέους δημιουργικούς δρόμους και πολλοί αυτοί που τους ακολουθούν. 

Θα ήταν άδικο, ίσως και ελιτίστικο, να κρατήσουμε μόνο αυτούς τους ελάχιστους και να πετάξουμε τους υπολοίπους στον καλλιτεχνικό καιάδα. Εξάλλου, υπάρχουν και ιστορίες που, ακόμα κι αν δεν είναι τόσο λαμπρές, αξίζουν να εξιστορηθούν, όπως και διάφορες ποιοτικές συνισταμένες (πέραν της πρωτοπορίας) άξιες λόγου και αναγνώρισης. Και οι Lucian Ban & Asymmetry μοιάζουν να διαθέτουν μερικές από δαύτες…»

Ετικέτες:, ,

About Recordisc

Η Recordisc δημιουργήθηκε στα τέλη του 2008 και πρωταρχικός της στόχος είναι να παρουσιάσει και να διαδώσει ρεύματα και κινήματα, τόσο νέα, όσο παλιά- γνωστά και άγνωστα, από ένα ευρύ φάσμα μουσικής, αλλά και να συμβάλλει στην επικοινωνία των πολιτισμών μέσα από αυτήν. Σε πείσμα των χαλεπών καιρών που διανύουμε! Από αυτόν τον στόχο/σκοπό πήρε και τ’ όνομά της η Recordisc: Record/Disc, δίσκος και Record ρεκόρ. Και εδώ είναι το τόλμημα αυτού του εγχειρήματος. Να τοποθετήσει την «αληθινή» Μουσική ψηλά, εντός & εκτός των Ελληνικών συνόρων. Η Recordisc διανέμει σήμερα τις παρακάτω εταιρείες: AK MUSIC, Elec-Trip (Τουρκία) EGREM (Κούβα) Electrecord (Ρουμανία) Erased Tapes (Ηνωμένο Βασίλειο). 12 Tonar, KIMI/Brak (Ισλανδία) FONAL (Φινλανδία) Rune Grammofon, Jazzaway (Νορβηγία) Obuh (Πολωνία) HERMES (Ιράν)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Shadow Woods Metal Fest

annual private music and camping festival

Metallomusikum

Music, Metal, Mayhem

Clunk Magazine

Surf, Music, Lifestyle

AspettaUnMemento

per non dimenticare

Free Trip Downl Hop

Free download trip-hop and downtempo music, full merged styles. discover lots of underground and emerging artists from around the world.

totestonly

totestonly wordpress

The Last Mixed Tape

Irish Indie Music News, Reviews, Interviews and Playlists

Heathen Harvest

Illuminating the Post-Industrial Underground

I WANT THE MOON

Hardcore/Punk Band

♪ ♫ Odd Meter Mix ♫ ♪

Music in odd meters, changing meters, unusual time signatures

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

Behind the Lens

Photography by Nawfal Johnson Nur

CURNBLOG

Movies, thoughts, thoughts about movies.

graceandivy.wordpress.com/

Sharing my creative journey...

a/man/called/...

I'm not bad, I'm just drawn that way

Syncopated Eyeball

Creepy Spooky Lovely Nice

A Simple Note

Bits and pieces of life to be (not) forgotten

Soul Dipper

Spirit Builder by Design

Breath of Joy

Live life less serious

Fibromy-Awesome

...Still Taking Roughly 25 Pills a Day. Boom I guess.

Everyone's Devil

confessions of an adversary

Bauernfeind Family

Food, Travel, History

ο δύτης των νιπτήρων

καταδύσεις ποικίλης ύλης

An und für sich

An anomalous humanities blog

Entertaining Research

Alicious Adventures of a Malkanthapuragudi-an! (Perseus cluster -- thanks to Chet at Science Musings blog)

Eric E Photo

Nature Inspired: Thoughts & Images

Photofocus

education and inspiration for visual storytellers

rad infinitum

people, politics, poetry; pop culture, pilgrimage, plesiosaurs.

From Swerve of Shore

A Blog by Photographer Aaron Joel Santos

Joshi Daniel Photography

Images of People Photoblog

WordPress News

WordPress News

The Lemonade Chronicles

A quixotic quest for the bright side.

Ah dad...

I need the funny because they're teenagers now

Homeschoolers Anonymous

A Project of Homeschool Alumni Reaching Out

Laurie Works

My Resilience Story

BOOTLEGSMADE4WALKING

Phil RetroSpector, Bedroom Producer & Part-time Genius

Ward 2 Guelph: The Deuce

News and Information on what's happening in Ward 2, and in the City of Guelph

Αρέσει σε %d bloggers: