Nekropsi: Aylık/ Monthly [A.K. Müzik, 2014]

ajazz-tourkika-1

‘Οι Nekropsi είναι ένα τουρκικό rock συγκρότημα, την πορεία του οποίου την έχω παρακολουθήσει. Έχω ακούσει εννοώ και τα τέσσερα CD του, ενώ για τα πρώτα δύο (το “Mi Kubbesi” του 1996 και το “Sayı 2” του 2006) αν θυμάμαι καλώς είχα γράψει κριτικές στο Jazz & Tζαζ. Τώρα, θα πούμε λίγα λόγια για το πιο πρόσφατο άλμπουμ αυτής της μπάντας από την Κωνσταντινούπολη, που εξακολουθεί να διατηρεί στο κυρίως μουσικό σώμα της ενδιαφέροντα ηλεκτρονικο-προγκρέσιβ στοιχεία. Οι Nekropsi είναι τέσσερις: ο Cem Ömeroğlu κιθάρες, ο Gökhan Goralı κιθάρες, ο Kerem Tüzün μπάσο και ο Cevdet Erek ντραμς, με όλους να κάνουν προγραμματισμό, χειριζόμενοι επίσης ηλεκτρονικά και άλλα όργανα. Το “Aylık/ Monthly” είναι ένα βαρύ και κάπως σύνθετο άλμπουμ, με ισχυρή electro συνείδηση, πλήρως ενταγμένη μέσα σ’ ένα rock περιβάλλον. Οι περισσότερες από τις συνθέσεις των τούρκων μουσικών διακρίνονται για την χαρντροκάδικη «ριφολογία» τους – με τόνους από riffs δηλαδή να κατακλύζουν κάθε μικρό ή μεγαλύτερο χώρο. Υπάρχουν tracks θέλω να πω στο “Aylιk”, που είναι σκέτα riffs (όπως το “Rüzgarlar”), άλλα όπως το “Pusula”, που, χωρίς να αποφεύγουν τις μικρές αυτές επαναλαμβανόμενες κιθαριστικές φράσεις, βγάζουν μια κάποια σκοτεινή μελωδία («ακούω» εδώ ύστερους Hawkwind) και άλλα όπως το “İstanbul’a dönüş”, που ακούγονται πιο κοντά στην americana των Feelies. Περιπετειώδες instrumental άκουσμα, που ανά τόπους σε φτιάχνει. Πολύ.’

[πηγή: http://diskoryxeion.blogspot.gr/]

 

Christine Ott: Only Silence Remains [Gizeh GZH66, 2016]

ajazz-gizeh-1

‘Γαλλίδα συνθέτρια είναι η Christine Ott, γνωστή, σε όσους, ως συνεργάτιδα επί χρόνια τού Yann Tiersen. Βασικό όργανο τής Ottείναι τα κύματα Μαρτενό (ondes Martenot), αυτό το πρώιμο ηλεκτρονικό που εδώ, θα λέγαμε, έχει την τιμητική του – κατά μίαν έννοια βεβαίως, αφού η Ott χειρίζεται περαιτέρω πιάνο, αρμόνιο, κρουστά και άλλα τινά. Δίπλα της, τώρα, στα διάφοραtracks, υπάρχουν και κάποιοι guests σε harpsichord, κοντραμπάσο, τσέλο, βιμπράφωνο, ηλεκτρονικά και φωνές – αν και το πιάνο με τα κύματα Μαρτενό είναι τα βασικά όργανα, μέσα από τα οποία περνούν οι μελωδίες τής Ott (η Γαλλίδα, ας το πούμε, είναι βασικά μελωδός).

Θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για μια neo-classical αφήγηση, με πολλά στοιχεία νεορομαντισμού της γαλλικής σχολής, ανακατεμένα στην πορεία με τις σύγχρονες new-age, ambient και σίγουρα λιγότερο minimal αναφορές. Οι συνθέσεις τής Ott είναι αλήθεια δηλαδή πως «οικοδομούν» περιβάλλοντα με τέτοια χαρακτηριστικά – χωρίς, ωστόσο, να χάνουν το ενδιαφέρον τους (απεναντίας!) ακόμη και όταν φλερτάρουν με το πείραμα ή την… αποδόμηση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η σύνθεσή της “Tempête”, που ξεπερνά τα εννέα λεπτά και που αποτελεί, ίσως, το πιο ενδιαφέρον κομμάτι τού “Only Silence Remains”. Πρόκειται για ένα εικονοκλαστικό αφήγημα, χωρίς σαφή κατεύθυνση, γεμάτο όμως από καίριες «εκπλήξεις». Θόρυβοι, εφφέ, ηλεκτρονικά, ελεύθερη αυτοσχεδιαστική ανάπτυξη στη μεγαλύτερη διάρκειά του κι ένα περισσότερο προφανές, αλλά όχι εκτός τόπου και χρόνου, κλείσιμο. Εξίσου ενδιαφέρον παρουσιάζει, όμως, και το έσχατο “Disaster”, που ξεκινά κάπως μηχανιστικά, για ν’ ακολουθήσει τάχιστα τις γραμμές τής electroromance τού David Sylvian και του… αναλόγου ήχου της 4AD.

Πολύ καλό άλμπουμ, που αναπτύσσεται, όπως πρέπει, όσο κυλάει ο χρόνος του.’

[πηγή: http://www.diskoryxeion.blogspot.gr%5D

 

Το ‘Nihil’ στο Δισκορυχείο

r-8191842-1456853251-1384-jpeg

‘Ελάχιστα πράγματα γίνονται γνωστά για το… παραμέσα τού “Nihil” του Anders Brørby. Στο ένα από τα δύο χαρτάκια (inserts), που συνοδεύουν αυτή την πολύ περιποιημένη, όσο και limited έκδοση, τα μόνα που αναγράφονται είναι τούτα: “written and produced by Anders Brørby”, “additional analogue mixing by Thomas Oxem”, “mastered by James Plotkin”. Τίποτ’ άλλο. Χρειαζόταν κάτι περισσότερο; Πιθανώς όχι. Η μουσική, και στην περίπτωση του “Nihil”, μιλάει από μόνη της…

Βασικά, εδώ έχουμε ένα ακόμη περιβαλλοντικό έργο, πείτε το ηχογράφημα αν το «έργο» πέφτει βαρύ, που ταιριάζει όσο δεν φαντάζεστε με το προηγούμενο CD τής Ott. Όχι πως είναι «το ίδιο», δείχνει όμως το προς τα πού το πάει η Gizeh Records μ’ αυτές τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες της.

Ηλεκτρονικά κι εδώ, πολλά ηλεκτρονικά, που δημιουργούν άλλοτε περισσότερο αφηρημένες και άλλοτε πιο αναμενόμενες ηχητκές καταστάσεις. Υπάρχουν θόρυβοι χαμηλής εντάσεως και κυρίως ένα μελωδικό άπλωμα, που κινείται αργά προς την καρδιά του krautrock, το “Zeit” των Tangerine Dream π.χ, καθώς οι χαλαροί πληκτρονισμοί, θυμίζουν, συχνά, soundtracksπεριβαλλοντικών ντοκιμαντέρ. Υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα θέματα στο “Nihil” με πρώτο το “From the window above thelake”, που αναπτύσσεται… οργιαστικά, ενώ το μεγαλύτερο σε διάρκεια track του CD, το 10λεπτο “We sat in silence, watchingeach other disappear”, σε συνεπαίρνει με την καταιγιστική και… υποχθονίως θορυβώδη διαδρομή του.’

Το ‘Nihil’ στο mic.gr

r-8191842-1456853251-1384-jpeg

Δισκοκριτική του Πάνου Πανότα στο mic.gr:

‘Λαμβάνοντας υπόψη τα πεπραγμένα του στους Radiant Frequency, ο Anders Brorby ίσως και να ήταν απ’ τα τελευταία πρόσωπα που θα περιμέναμε να ενδιαφερθούν στις μέρες μας για τη σύνδεση μηδενισμού και μουσικής. Εστιάζουμε ειδικά στο μεταφυσικό σκέλος αυτής, δηλαδή όταν το νόημα της ζωής, της τάξης του κόσμου, ακόμη και του θεού συζητούνται με απώτερο σκοπό τη γέννηση επιχειρημάτων για την τρανταχτή τους απόρριψη.

Πώς μπορεί τώρα το παραπάνω να μεταγραφεί σε ήχους; Ακριβώς αυτό το ερώτημα συμπίπτει να ‘ναι στο «Nihil» και το συγγραφικό αιτούμενο.

Nihil, λοιπόν. Τίποτα. Μηδέν… Κάτι που για τον Ζαν-Πολ Σαρτρ όμως παράγει εξέλιξη – σύμφωνα με κάποια έκλαμψη της γεννημένης μέσα στο κατακάθι της μεγάλης κουλτούρας του 20ου αιώνα φιλοσοφίας του. Και στο σημείο αυτό όντως εντοπίζεται μια πρόσθετη παράμετρος του θέματος.

Διότι το «Nihil», το τέταρτο προσωπικό άλμπουμ του Νορβηγού, μέρος της σειράς «Dark Peaks» της Gizeh τούτη τη φορά, είναι η φετιχοποιημένη εξέλιξη των αποκαλυπτικών εμμονών του Brorby που μόλις τρεις μήνες πριν τη λήξη του ’15 έδωσαν το «And All Became Death» EP και λίγο καιρό αργότερα προχωρούν κι άλλο στην ανίχνευση της ακατάληπτης αποφυγής του φωτός και των φοβιών του μέλλοντός μας. Με έναν δίσκο κινηματογραφικής τεχνοτροπίας και κατά αντιστοιχία χαρακτηριστικού μοντερνισμού.

Φέτος έχουμε ήδη ακούσει στην εξαιρετική «Chimare» της Allseits τι σημαίνει η δημιουργία να ρουφάει δύναμη από τη μοναξιά λες κι ο ιθύνων νους δεν έχει μάθει να ζει και να γειτονεύει με άλλους του είδους του. Ο Anders Brorby μοιάζει πιο ήπιος στην χρήση του ίδιου καμβά σκοτεινιάς, αποφεύγοντας τις παγίδες που έχει στημένες εκεί η υπερβολή. Στο «Nihil» επιλέγει να αλληλοδιαχέονται στο πλαίσιο μιας συνεχούς ώσμωσης η πυκνή σινεματική ροή, που αγγίζει ένα αξιοζήλευτο μέγιστο στα «I Will Always Disappoint You» και «Bodies In The Water», με τον αναγκαίο και κάποτε θορυβώδη, άμπιεντ μινιμαλισμό.

Εκτός από πλήκτρα, στους δύο δίσκους των Radiant Frequency ο Brorby έγραψε κι απέδωσε τους στίχους, καθότι ήταν ο κύριος ερμηνευτής του συγκροτήματος. Μόνον το γεγονός πως στις προσωπικές του δουλειές κατευθύνθηκε προς τα ηχοτοπία των Biosphere, Autechre, Future Sound Of London και λοιπών συγγενών, είναι τουλάχιστον ενθαρρυντικό για ένα μέλλον που κατηγοριοποιείται -μετά και το «Nihil» με επαρκή στοιχεία πια- ως απρόβλεπτο και διαφορετικό. Κι ως τέτοιο κατηγορηματικά μας ενδιαφέρει πολύ.

Εδώ βγαίνει στον αφρό κι η ικανότητα του Brorby στο να κωδικοποιεί το παρόν, άσχετα αν συμφωνεί μαζί του (που μάλλον περισσότερο διαφωνεί), μα κι η δεινότητά του στην τέχνη τού να εμπνέεται έξυπνα απ’ τις νυχτερινές του φαντασιώσεις, στηρίζοντας έτσι την ασυνήθιστη γοητεία του ταξιδιού του.

Το ολοκληρωτικά αρχηστρικό αποτέλεσμα που καταθέτει στο «Nihil» δείχνει ότι στην άποψη του Anders Brorby πάνω στη μουσική τού σήμερα τέμνονται σε αρκετά σημεία, και δη αξιοζήλευτα, το υλικό με το πνευματικό συνθετικό. Που όλοι οι άνθρωποι τα διαθέτουν αλλά μερικοί μονάχα πετυχαίνουν να κάνουν τα κοινά τους σημεία εργαλείο. Στους τελευταίους ανήκουν τόσο ο Brorby όσο κι ο τελειοποιητής James Plotkin που επιμελήθηκε το ακλόνητο μάστερινγκ ενός cd ιδανικού τελικά για να στοχαστούμε ξανά την ηλεκτρακουστικότητα.’

 

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Shadow Woods Metal Fest

annual private music and camping festival

Metallomusikum

Music, Metal, Mayhem

Clunk Magazine

Surf, Music, Lifestyle

AspettaUnMemento

per non dimenticare

Free Trip Downl Hop

Free download trip-hop and downtempo music, full merged styles. discover lots of underground and emerging artists from around the world.

totestonly

totestonly wordpress

The Last Mixed Tape

Irish Indie Music News, Reviews, Interviews and Playlists

Heathen Harvest

Illuminating the Post-Industrial Underground

I WANT THE MOON

Hardcore/Punk Band

♪ ♫ Odd Meter Mix ♫ ♪

Music in odd meters, changing meters, unusual time signatures

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

Behind the Lens

Photography by Nawfal Johnson Nur

CURNBLOG

Movies, thoughts, thoughts about movies.

graceandivy.wordpress.com/

Sharing my creative journey...

a/man/called/...

I'm not bad, I'm just drawn that way

Syncopated Eyeball

Creepy Spooky Lovely Nice

A Simple Note

Bits and pieces of life to be (not) forgotten

Soul Dipper

Spirit Builder by Design

Breath of Joy

Live life less serious

Fibromy-Awesome

...Still Taking Roughly 25 Pills a Day. Boom I guess.

Everyone's Devil

confessions of an adversary

Bauernfeind Family

Food, Travel, History

ο δύτης των νιπτήρων

καταδύσεις ποικίλης ύλης

An und für sich

An anomalous humanities blog

Entertaining Research

Alicious Adventures of a Malkanthapuragudi-an! (Perseus cluster -- thanks to Chet at Science Musings blog)

Eric E Photo

Nature Inspired: Thoughts & Images

Photofocus

education and inspiration for visual storytellers

rad infinitum

people, politics, poetry; pop culture, pilgrimage, plesiosaurs.

From Swerve of Shore

A Blog by Photographer Aaron Joel Santos

Joshi Daniel Photography

Images of People Photoblog

WordPress News

WordPress News

The Lemonade Chronicles

A quixotic quest for the bright side.

Ah dad...

I need the funny because they're teenagers now

Homeschoolers Anonymous

A Project of Homeschool Alumni Reaching Out

Laurie Works

My Resilience Story

BOOTLEGSMADE4WALKING

Phil RetroSpector, Bedroom Producer & Part-time Genius

Ward 2 Guelph: The Deuce

News and Information on what's happening in Ward 2, and in the City of Guelph